یادش گرامی باد !!!

چندی مسئول صفحه شعر مجله ادبی رودکی بود و در سال نخست انتشار مجله سروش نیز با این مجله همکاری داشت. در سال‌های پایانی عمر به زادگاه خود بازگشت و تا زمان مرگ در این شهر باقی ماند. وی سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۳ در بیمارستان رجایی تهران درگذشت. شناختنامۀ حسین منزوی در کتابی با نام از ترانه و تندر به اهتمام مهدی فیروزیان (انتشارات سخن، ۱۳۹۰) منتشر شده است.

چنان گرفته ترا بازوان پیچکی ام

که گویی از تو جدا نه که با تو من یکی ام

نه آشنایی ام امروزی است با تو همین

که می شناسمت از خوابهای کودکی ام

عروسوار خیال منی که آمده ای

دوباره باز به مهمانی عروسکی ام

همین نه بانوی شعر منی که مدحت تو

به گوش می رسد از بانگ چنگ رودکی ام

نسیم و نخ بده از خاک تا رها بشود

به یک اشاره ی تو روح بادباکی ام

چه برکه ای تو که تا آب، آبی است در آن

شناور است همه تار و پود جلبکی ام

به خون خود شوم آبروی عشق آری

اگر مدد برساند سرشت بابکی ام

کنار تو نفسی با فراغ دل بکشم

اگر امان بدهد سرنوشت بختکی ام

تو

دریای بزرگی شدی که

من

حباب کوچکی باشم

روشن تراز خاموشی ، چراغی ندیدم

وسخنی، به از بی سخنی نشنیدم

ساکن سرای سکوت شدم ،

و صدرهُ صابری در پوشیدم .

مرغی گشتم ،

چشم او از یگانگی

پر او، از همیشه گی

در هوای بی چگونه گی ، پریدم

کاسه ای بیاشامیدم که هرگز، تا ابد ،

از تشنه گی او سیراب نشدم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شیخ بایزید بسطامی

تمام تو را

در تو خرج کردم

که از تو پلی بسازم

پلی به سوی تو

که تا همی...شه

گذرگاه آمد ـ شدم

باشد

ــــــــــــــــــــ

از چهارمین مجموعه شعرم

( ترانه های مهتابی )

امیر عزیر !

تو هم گل و شکوفه دادی و زمستان شکستی و رفتی ...

داغ به نا هنگام دوست عزیز، و هنرمند جوان صحنه و

تصویر گیلانی ، که آخرین بازی  و آ خرین کارگردانی اش

را به یادگار گذاشت و به اولین غنچه های بهاری لبخندی

زد و رفت ...

تسلیت خانواده محترم بدر طالعی !

تسلیت عزیزان حانه فرهنگ گیلان! 

تسلیت دوستان هنرمند !